Kaczki Orpington (O1) zakupiono w 1971 r. we Francji w postaci materiału rodzicielskiego kaczek Orpington fauve (odm. żółta). Wielokrotnie wykorzystywano w kojarzeniach z kaczkami piżmowymi, pekinami, dzikimi kaczkami krzyżówkami i Khaki Campbell do tworzenia mieszańców. Uczestniczyły w tworzeniu rodu hodowlanego, kandydującego na zarodowy K11 i grupy syntetycznej o brązowej barwie piór. Jest to najstarszy w kraju materiał kaczy, obcego pochodzenia, utrzymywany bez selekcji i z unikaniem spokrewnienia. Badania wskazują na znaczny polimorfizm białek krwi i innych związków biochemicznych w porównaniu z kaczkami typu pekin. Zaliczone zostały do zasobów genetycznych kaczek podlegających ochronie w grudniu 1983 r.
Kaczki Orpington mają : jasno-brązowe upierzenie, a u kaczorów czarno-brązową szyję, nogi u kaczorów są barwy jaśniejszej a u kaczek popielate. Dziób jest barwy brązowej i oliwkowej. Mają dość długi walcowaty tułów i dość długie cienkie ale mocne nogi. Masa ciała 7-tygodniowych kaczorów wynosi od 1650 do 1750 g, kaczek 1600 do 1650 g, a dorosłych ptaków ok. 2050 g u kaczorów i 1900 g u kaczek, przy nieśności wynoszącej do 141 jaj w pierwszym i 126 jaj w drugim roku użytkowania. Barwa jaj kremowa, masa jaj ok. 73 g.
Orpingtony reprezentują typ ptaka ogólnoużytkowego. Ze względu na brązową barwę piór i niższą masę ciała różnią się zasadniczo od kaczek w typie pekina. Stanowią cenną populację nie tylko do badań naukowych, ale także nadają się do chowu amatorskiego i przydomowego. Mogą spełniać wiele funkcji ekologicznych i być wykorzystane w parkach zoologicznych, zwierzyńcach itp.